Jelito jest częścią przewodu pokarmowego znajdującego się w jamie brzusznej. Dolna część tego przewodu, jelito grube, ma około 150 cm długości i dzieli się na kątnicę, okrężnicę wstępującą, poprzeczną i zstępującą oraz odbytnicę. Podstawowa czynność jelita grubego to zagęszczanie treści pokarmowej i wydalanie powstałych tu mas kałowych. Wewnętrzna część ściany jelita grubego jest częstym miejscem powstawania małych guzków zwanych polipami. Mniej więcej połowa dorosłej populacji ludzkiej powyżej 40. roku życia ma co najmniej jednego polipa w jelicie grubym. Większość z nich to nowotwory łagodne, ale czasami mogą to być stany przednowotworowe. Szacuje się, że 9 z 10 nowotworów złośliwych rozwija się na podłożu polipów błony śluzowej tworzących gruczolaki. Jeżeli rak jelita grubego zostanie odpowiednio wcześnie rozpoznany i leczony, jest chorobą uleczalną (5-letnie przeżycie jest stwierdzane w 90%). Jeżeli natomiast nowotwór dalej rośnie, nacieka całą ścianę jelita, otaczające tkanki i inne narządy oraz daje przerzuty drogą limfatyczną i krwionośną. Tkanka nowotworowa atakuje węzły chłonne i leczenie w tym okresie jest bardzo trudne. Tak więc w zależności od stopnia zaawansowania choroby 5-letnie przeżycie waha się od 70% do 5%. Na raka jelita grubego, tak jak na inne nowotwory, chorują głównie osoby starsze. Mimo iż wykrycie choroby we wczesnym okresie jest możliwe, wielu ludzi nie zgłasza się do lekarza ze swoimi dolegliwościami z powodu strachu przed rakiem. Ryzyko zachorowania zwiększa się wraz z wiekiem, głównie u ludzi po pięćdziesiątce. Choroba dotyka zwykle mieszkańców miast i okręgów przemysłowych.