Pęcherz moczowy, kulisty zbiornik moczu produkowanego w nerkach, znajduje się za spojeniem łonowym w miednicy małej. Po stronie wewnętrznej zbudowany jest z nabłonka moczowego, tzw. przejściowego, stanowiącego ochronę przed szkodliwymi substancjami. Wskutek przewlekłych stanów zapalnych, drażniących nabłonek przejściowy, następuje nadmierna proliferacja komórek, która jest przyczyną raka pęcherza moczowego. Nowotwory złośliwe w początkowym okresie wzrostu są małymi guzkami, często polipami wychodzącymi z części wewnętrznej pęcherza. W późniejszym okresie zaczynają naciekać całą mięśniówkę pęcherza i otaczające tkanki - tłuszczową oraz łączną, ewentualnie także naczynia krwionośne i limfatyczne. Im wcześniej rak pęcherza zostanie rozpoznany, tym skuteczniejsze jest leczenie. Dzięki unowocześnionym metodom wykrywania nowotworu pięcioletnie przeżycie wzrosło z 50% w latach 60. do przeszło 70% w latach 90. Cechą charakterystyczną raka pęcherza są nawroty rozwoju nowotworowego, ale zawsze jest on powierzchowny. Średni wiek chorych wynosi 68 lat. Mężczyźni chorują częściej niż kobiety. W Polsce jest to stosunkowo częsty nowotwór, w USA stanowi 5% wszystkich przypadków raka, co oznacza 50 000 chorych każdego roku.